برنامه هفته گذشته گروه کوهنوردی نمونه،صعود به قله سرکچال به سرپرستی امین سپاهی بود که با حضور 5 نفر از نمونگان برگزار شد.با توجه به اشتباه در انتخاب مسیر و نادیده گرفتن خطر بهمن،گروه در نزدیکی پناهگاه با بهمن مواجه شد که خوشبختانه به دلیل آنکه بهمن از زیر پایمان سرازیر شد؛همه چهار نفری که با بهمن سقوط کرده بودند به سلامت از زیر برف خارج شده و مجدداً به طرف پناهگاه حرکت کردند.و بعد از دوساعت کوهنوردی در میان سنگ و یخ های زیر پناهگاه و در تاریکی هوا و وزش شدید باد،خود را به پناهگاه رساندند.به دلیل اتلاف زیاد انرژی بعد از بهمن و خیس شدن و سرد شدن دست ها،بنا به توصیه تیم پشتیبانی و تصمیم سرپرست،صعود لغو و روز بعد تیم به پایین حرکت کرد.و همگی به سلامت به شمشک رسیده و به طرف تهران بازگشتند.

دلایل این حادثه در یک جلسه و با حضور اعضای هیئت مدیره و سرپرست و مسئول فنی برنامه تحلیل و بازبینی گشت و مقرر شد جزء به جزء برنامه و مراحل آن و اشتباهات و علل و عواقب آن در شکل گرفتن اشتباه بعدی و در نهایت مواجهه با بهمن،بطور مفصل آنالیز و مکتوب شود.تا در صورت مراجعه و پرسش دوستان ارائه گردد.

به امید آنکه از اشتباهات بیاموزیم و با کوهها هرچه بیشتر بیامیزیم.....

امین جان؛ می دانم که حین و بعد از برنامه بار سنگینی از مسئولیت حادثه بر دلت سنگینی داشت؛ اما به قول فرمانروای ملک سخن:

"آن را که چنین دردی   از پای  دراندازد                            باید که فروشوید   دست  از همه درمان ها

 گر در طلب  رنجی  ما را  برسد     شاید                        چون عشق حرم باشد سهلست بیابان ها

هر تیر که در کیشست گر بر دل ریش آید                         ما نیز یکی باشیم    از جمله ی   قربان ها

هر کو  نظری  دارد  با  یار    کمان ابرو                             باید که  سپر باشد   پیش  همه  پیکان ها"

خسته نباشی قهرمان...

همچنین در همین روز برنامه ای برای غذا رساندن به قوهای گرفتار امده در تالاب سرخه رود(فریدونکنار) تدارک دیده شده بود و محمد تهرانی به نمایندگی از طرف گروه کوهنوردی نمونه در این برنامه حضوری فعال داشت.گزارش این برنامه به قلم محمد:

نبینی که چون قوی زیبا  بمیرد ........

 بهمن و اسفند هر سال تالاب های ایران میزبان پرندگان مهاجریست که برای حفظ بقای خود از سیبری و سایر نقاط سرد دنیا سفری چندهزار کیلومتری را شروع کرده اند به امید سرزمینی  امن  و گرمتر .

 اما افسوس که همه آنان به پایان این سفر نمی رسند این چرخه سالیان سال است که جزء لاینفک اکوسیستمهای تالاب های ایران بوده و هست .   اما از آنجا که چند سالیست که ایرانیان به تخریب هرچه بیشتر طبیعت از هم سبقت گرفته اند و به نابودی هرچه بیشتر هر چیزی که نامش زیست بوم  است همت گمارده اند  این پرندگان هم از این محبت بی نصیب نمانده اند . نگاهی به گذشته این سرزمین .مطالعه سفرنامه ها نشان می دهد حجم وسیعی از کویرهای امروز ما روزگاری سبز و خرم بوده است  چرا که قبادیانی نزدیک به هزار سال قبل از این، از درختان سبز بسیار مسیر تهران - آران بیدگل و ورامین نوشته است.چیزی که امروز به نام پارک ملی کویری می شناسیم که آخرین حیوانات تحت حفاظتش را سالهاست که ندیده اند 

آری تاریخ ثابت نموده است که ایرانیان علی رغم تمام شعارهایی که می دهند در حفظ امانت الهی و مواهب بیشماری که خداوند در این سرزمین قرار داده بیکفایت بوده اند و مسئولیت ناشناس .

 آری ایران ما دیگر برای پرندگان هم امن نیست . از تفنگ کشی ناجوانمردانه مردمان که بگذریم  تخریب تالابها توسط دولتیان به بهانه های مختلف  آرامش این سفر را از پرندگان مهاجر گرفته است . چیزی نمانده که اینان مسیرهایی که هزاران سال است میپیمایند را تغییر دهند و مهر افتخاری دیگر برافتخارات گذشته ایرانیان بیافزایند  .

 چه بگوییم که ........

اما جمعه ای که گذشت روز دیگری بود .  از همشهری صفحه محیط زیست و گردشگریش را هرروز می خوانم . سه شنبه گذشته مطلبی درباره گرسنگی شدید قو های مهاجر که در حال حاضر در سرخرود به سر می برند نو شته شده بود .  نام دو سازمان مردم نهاد بنامهای  محیط بان و درنای سیبری را هم نوشته بود که از مردم تقاضای کمک برای آنها را نموده اند .

با عباس محمدی رییس انجمن کوهنوردان ایران تماس گرفتم که قرار شد تا ظهر با شهردار فریدون کنار که از قبل می شناختش صحبت نماید . با رضا میرزایی هم صحبت کردم که ایشان بچه های درنای سیبری را می شناخت با دو سه رهگیری با خانم توکلی صحبت نمودم . لهستانیست و سالیان بسیار است که برای نجات درنای سیبری زحمت کشیده است . اکنون ساکن فریدون کنار است . از طریق ایشان با آقای گلی ارتباط یافتم که از محلی های  دوستدار طبیعت است با هماهنگی های صورت گرفته مشخص شد که خوراک قوها ذرت است . همگی مشغول جمع آوری ذرت شدیم . تا شب نزدیک به چهار تن ذرت جمع نمودیم 2.5 تن از لواسان . نیم تن از طرف آقای بابایی از دامداران تهران . نیم تن از طرف بچه های طرلان و نیم تن هم من و عباس و رضا نوظهوری خریدیم  و قول چند تن دیگررا هم عباس از گروههای مازندران گرفته بود

 و این قدرت کار جمعیست .

 چهار شنبه صبح با آقای گلی تماس گرفتم . از وخامت حال قو ها می گفت و اینکه سازمان محیط زیست تنها 1.5 تن غذای خراب  برای یک ماه قوها به آنها داده است . خوراکی که غذای سه روز آنهاست .  با هماهنگی های من و عباس وتوسط آقای ضرابیان تا ظهر حدود 3 تن ذرت در آمل خریداری به سرخرود ارسال و الباقی آن را با هماهنگی آقای بابایی از فشافویه پنجشنبه بار گیری شد.نیمه های شب جمعه به همراه رضا میرزایی  به سمت مازندران حرکت کردیم . عباس محمدی با هماهنگی پژمان نوروزی . دکتر کهرم و دکتر منصوری  کارهای پشتیبانی را انجام داده بود . جمعه حوالی 8 صبح در میان قو ها بودم . بچه های گروه طرلان هم با تجهیزات کامل پرنده نگری آمدند . بچه های لواسان هم همراه دو ماشین شخصی به منطقه آمده بودند . صحنه های بسیار زیبایی که نظیر آن را کمتر دیده بودم ..  حدود ای ظهر  خانم توکلی  برای تهیه مصاحبه و دیدن ما به منطقه امد . بچه های گروه محیط بان آقای محمد علی الله قلی و کیجان هم  پیش ما اومدن . و کلی با هم صحبت کردیم . بعد با هم به بازار پرندگان مهاجررفتیم . صحنه های وحشتناکی از خودخواهی آدمیزاد و گرفتن و کشتن پرندگان . به همراه بچه های طرلان دو پرنده زنده ( یک غاز وحشی و یک سر حنایی ماده ) خریدیم و در سرخه رود آزاد کریم .

 چه لذتی دارد آزادی ....... 

الله قلی و کیجان کار هرروزشان همین است . خرید حیوانات کمیاب از محلی هاو رها سازی در طبیعت . همان روز دو جغد انباری خریده بودند که شب هنگام آزاد کنند . بچه های باصفایی بودند . 

ساعت 5 بعد از ظهر بود که به سمت تهران حرکت کردیم . من وعباس با هم آمدیم و میرزایی در مازندران ماند . شب .جاده شلوغ و خواب آلودگی ما . دوبار کنار جاده آمدیم و چرتی زدیم . عباس محمدی خیلی خسته بود اما می گفت که به خستگیش می ارزید این همه زیبایی و دوستی با بچه های دوست داشتنی طبیعت دوست .

                                                                                                محمد تهرانی

مباحثی که در این دوره تمرین شد عبارت بودند از:

- برقراری کمپ و چادر زدن در شرایط طوفانی با در نظر گرفتن موارد مهم در انتخاب و آماده کردن محل چادر.

- انتخاب محل مناسب جهت پناه گرفتن و بیواک در پناه سنگ و ساختن جانپناه موقت با سنگ و بلوک یخ.

- یادآوری نکاتی در خصوص نحوه صحیح بیواک در زمستان و چگونگی تلاش برای زنده ماندن.

- آموزش و تمرین نحوه صحیح راه رفتن با کرامپون و همچنین شیوه های ترمز گرفتن به وسیله کرامپون.

- آموزش ساختن برانکارد و حمل مصدوم و بسکت کردن فرد حادثه دیده.

- تمرین ترمز با کلنگ در حالت های مختلف.

- چادر زدن با پوش چادر و یا در شرایطی که تیرک های چادر از بین رفته باشد.

ترگل عزیز هرچند در روز برنامه در کنار نمونگان نبودی،اما بی شک تلاش و پیگیریت برای اجرای دوره تئوری و عملی،اجرای این برنامه را ممکن کرد. برای همه زحماتت ممنون

همچنین از زحمات و تلاشهای محمد تهرانی به عنوان سرپرست،آقای علی نژاد به عنوان مربی و علی طالبی و به آذین داوری(کمیته فنی و آموزش گروه) که برگزاری این دوره را به انجام رساندند نیز سپاسگزاریم.

کمک رسانی به حیات وحش زنده و محصور در میان ویلاها و جاده های البرز مرکزی و برگزاری یک حرکت نمادین برای نشان دادن اهمیت محیط زیست و تجلیل از محیط بانان دلسوز و زحمتکش منطقه حفاظت شده ورجین بخش هایی از این برنامه خواهد بود.

ضمناً از کلیه دوستانی که تمایل دارند در برنامه شرکت کنند و یا برای تهیه علوفه کمک مالی کنند درخواست می شود با رضا نوظهوری به شماره ۰۹۱۲۲۰۸۱۹۸۳ تماس بگیرند.

با ما در این حرکت زیبا همراه باشید...